Eigenlijk pakte ik mijn Russisch niet goed aan. Over laatst ging ik voor de eerste keer op stap met ‘echte’ Russen. Als je gedwongen wordt om Russisch te spreken gaat het ineens allemaal veel sneller. Je eist van je ingenieuze brein om ieder woord op te slorpen en het door je inwendig vertaalcomputertje te duwen. Nu moet je wel je best doen. Anders sta je heel de avond aan de zijlijn toe te kijken hoe de anderen de tijd van hun leven hebben.
Tijdens de lessen krijg je wel de kans om Russisch te spreken maar aangezien je weet dat de juf Engels kan heb je - zeg maar ik - net niet genoeg drive om je babytaaltje iet of wat uit te breiden. Mij zouden ze beter droppen in the middle of nowhere waar mijn instincten beginnen op te spelen. Dan zal mijn Russisch als een sneltrein vooruit schieten. Dit is niet mijn natuurlijke habitat zo tussen de boeken en de huiswerkjes. Ik ben een vrouw van de praktijk. En dat heeft dan ook zijn gevolgen.
Volgende keer zorg ik dat ik in een gastfamilie zit ofwel apart ga wonen in een Russisch studentenhuis . Liefst zo weinig mogelijk optrekken met buitenlanders. Lekker aso :)
Aanvulling maandag 20 april 2009:
Toen ik terugkwam zondag had ik een vreemd gevoel ik mijn maag. Ik zal sowieso de lat te hoog hebben gelegd wat betreft het Russisch leren maar het leek mij dat ik de geleerde woorden op twee handen kon tellen. Het is wel teleurstellend te beseffen dat ik precies niet veel heb bijgeleerd.
Tot ik vandaag vollen bak mijn kassetje ‘Russisch-leren’ opzette. Ik had dit voor de paasvakantie gekocht om al enkele woordjes onder de knie te krijgen. Natuurlijk kwam daar niets van in huis. Ik herinner mij nog heel goed de zaterdag dat ik toe kwam nog niets te verstaan van de brabbelende mensen in mijn oor. Zowaar vandaag volgde ik de conversaties mee en voelde een zweempje van opluchting door mijn lichaam trekken. Onbewust is er dan toch heel wat mijn hoofd binnengeslopen. En het motiveert mij lekker om door te doen in mijn poging deze inspirerende taal te beheersen.
Tijdens de lessen krijg je wel de kans om Russisch te spreken maar aangezien je weet dat de juf Engels kan heb je - zeg maar ik - net niet genoeg drive om je babytaaltje iet of wat uit te breiden. Mij zouden ze beter droppen in the middle of nowhere waar mijn instincten beginnen op te spelen. Dan zal mijn Russisch als een sneltrein vooruit schieten. Dit is niet mijn natuurlijke habitat zo tussen de boeken en de huiswerkjes. Ik ben een vrouw van de praktijk. En dat heeft dan ook zijn gevolgen.
Volgende keer zorg ik dat ik in een gastfamilie zit ofwel apart ga wonen in een Russisch studentenhuis . Liefst zo weinig mogelijk optrekken met buitenlanders. Lekker aso :)
Aanvulling maandag 20 april 2009:
Toen ik terugkwam zondag had ik een vreemd gevoel ik mijn maag. Ik zal sowieso de lat te hoog hebben gelegd wat betreft het Russisch leren maar het leek mij dat ik de geleerde woorden op twee handen kon tellen. Het is wel teleurstellend te beseffen dat ik precies niet veel heb bijgeleerd.
Tot ik vandaag vollen bak mijn kassetje ‘Russisch-leren’ opzette. Ik had dit voor de paasvakantie gekocht om al enkele woordjes onder de knie te krijgen. Natuurlijk kwam daar niets van in huis. Ik herinner mij nog heel goed de zaterdag dat ik toe kwam nog niets te verstaan van de brabbelende mensen in mijn oor. Zowaar vandaag volgde ik de conversaties mee en voelde een zweempje van opluchting door mijn lichaam trekken. Onbewust is er dan toch heel wat mijn hoofd binnengeslopen. En het motiveert mij lekker om door te doen in mijn poging deze inspirerende taal te beheersen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen